Gedichten

Een ladder naar de Hemel

Ach, ik zie haar in de verte,
de mystieke ladder
die verdwijnt in de wolken
Zij voert hoog, naar de Hemel
A stairway to heaven

’t is alsof iets me roept,
Er is iemand die me uitnodigt
Ik ga en begin te klimmen
Stijg steeds verder
Hoger, zie niets meer onder me
Omgeven door nevelen
Ga ik steeds hoger

Bij iedere trede voel ik meer, ontwikkel
Kom hoger, maar ga ook dieper
Aarde en hemel verbonden
Ik voel dat ik iets aanraak
Dat wat me overstijgt
dat veel groter is dan ik
en alles dat ik ken

Als ik niet verder kan vind ik ‘t
Het duizelt me en overweldigt me
Ik ben Thuis
Dit is de Bron van liefde, inspiratie,
aanvaarding, overgave, inzicht,
versmelting en bezieling
Sprankelend wit licht van geluk
Ik ben Thuis

Die laatste trede brengt me in aanraking
met de Grote Fontein die om me is
maar ook in me is… me kroont
Wit helder licht uit m’n kruin spuit
Bruisend alles verlicht
Dit is de Bron van Al

Die laatste trede dompelt je onder
In een allesomvattend geluksgevoel
Bezield, begeesterd en in vervoering
kan ik slechts stamelen: Dit is Liefde…
meer is er niet en dit is genoeg
Dit is eigenlijk alles

Ik heb de trap beklommen
Ben daar geweest
Heb gekeken achter de sluier
‘t ragfijne dunne weefsel
dat alles verbindt
geest en ziel
leven en dood
jou en mij

Ik heb de Grote Bron gezien
Daar zingt de lariks
Daar breekt de hemel open
Opent de sluier zich
Verbind ik me

Met alles

John Kempen

Tip: Meer mooie gedichten van John Kempen vind je in de categorie Gedichten.

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen