Levenskunst

Het verhaal van de vieze maar wijze hond

Een verhaal voor jong en oud. Laat me je een verhaal vertellen over een vieze hond. Heel, heel lang geleden, meer dan tweeduizend jaar geleden, leefde in het oude Griekenland een erg vreemde hond. Deze vreemde hond maakte veel mensen in de war.

In het begin mocht niemand hem. Hij werd gepest en uitgescholden. De hond was geen echte hond maar een man. De man was een filosoof. Zo noemen ze iemand die heel veel nadenkt.

Zij noemden hem de Hond om hem te pesten. Maar toen hij oud was en dood ging, vonden de mensen hem eigenlijk toch wel heel geweldig. Hij werd zo bewonderd door de mensen dat ze als eerbetoon aan hem een prachtige pilaar bouwden. De pilaar was gemaakt van wit marmer, dat heel duur is, en met een beeld van een kleine hond bovenop de pilaar.

De naam van de filosoof was dus niet echt de Hond. Zijn echte naam was Diogenes van Sinope. De mensen die hem volgden omdat ze van hem wilden leren, werden de Volgers van de Hond genoemd. Vandaag zal ik je vertellen hoe hij een van de belangrijkste mensen in de geschiedenis is geworden. Diogenes was een van de allergrootste denkers ooit.

De Hond was geboren in Sinope, een stadje ver weg, aan de Zwarte Zee. Hij was de zoon van een rijke bankier. De vader was de baas over het geld in de stad. Volgens een legende voorspelde het mysterieuze Orakel van Delphi, zij was de priesteres van de god Apollo, dat de Hond een slechte naam zou krijgen omdat hij het geld zou kapotmaken.

De Hond dacht dat hij dit moest doen, en daarom ging hij ook echt de zilveren muntstukken kapotmaken. Dit vond de burgemeester natuurlijk niet goed. De Hond werd daarom uit de stad gegooid en hij mocht nooit meer terugkomen. De Hond liep naar Athene, helemaal alleen, zonder geld en zonder een vriend in de wereld.

De Hond hoorde over een wijze filosoof met de naam Antisthenes. Hij was een van de volgers van een nog grotere denker genaamd Socrates, en hij vertelde hoe mooi en belangrijk armoede was. Antisthenes zei dat rijk zijn betekent dat je meer hebt dan je echt nodig hebt.

De meeste mensen proberen rijk te worden door meer geld en bezittingen te verzamelen dan dat ze nodig hebben. Maar als je meer spullen krijgt dan blijf je toch steeds meer willen. Op deze manier word je nooit echt blij en tevreden. Antisthenes vertelde daarom dat de enige manier om echt rijk te worden, is door minder te willen in plaats van meer spullen te kopen.

De Hond leerde daarom om tevreden te zijn met weinig spullen. Hij had alleen een kapotte jas, een rugzak, een bak van klei en een houten staf om zich te verdedigen. Overdag bedelde hij om eten, ’s nachts sliep hij in de portieken van openbare gebouwen. Zijn jas gebruikte hij als deken.

Op een dag zag de Hond hoe een kleine jongen water dronk uit zijn handen. De Hond riep: “Een kind heeft me verslagen in mijn eigen spel!” En hij sloeg zijn bak stuk.

De Hond zei ook dat mensen duidelijk moesten praten. Hij zei dat de boeken van Plato, een andere grote denker, dikke onzin waren. Hij ging naar het huis van Plato en stampte daar met zijn vieze voeten op de dure tapijten en hij zei: “Zo trap ik op de ijdelheid van Plato!” (ijdelheid is dat je graag belangrijk of aantrekkelijk wilt zijn.) Niet heel vreemd dat Plato dit heel vervelend vond. Plato noemde de hond “Socrates die gek geworden is”. Socrates was de leraar van Plato.

De Hond leerde zijn leerlingen om zich niet te schamen. Zo liep hij in drukke straten rond met een fles met een touw er aan, net alsof hij een hond uitliet. De mensen die dit zagen lachten hem uit, maar de Hond stoorde zich hier niet aan. Hij kreeg ook vaak van boze mensen klappen.

De Hond was niet alleen vies maar ook heel wijs. Hij zei dat mensen de slimste maar ook de domste wezens op aarde zijn. Wanneer hij zag wat voor moeilijk werk filosofen, artsen en piloten deden, dan was hij erg onder de indruk van hoe slim de mens was. Maar toen hij zag hoe belangrijk geld en spullen waren, zag hij hoe dwaas we allemaal zijn.

Op een dag zag de Hond hoe belangrijke en rijke mensen een jongen die een kom met geld had gestolen naar buiten sleepten. De Hond schreeuwde: “Kijk hoe de grote dieven de kleine dief wegslepen!” Hij zei ook dat de liefde voor geld de belangrijkste bron is voor onze problemen.

Tijdens een zeereis werd de Hond ontvoerd door gevaarlijke piraten. Hij werd in kettingen gegooid en een paar dagen later op een veiling als slaaf verkocht. Toen de veilingmeester vroeg waar hij vandaan kwam, zei de Hond: “Ik ben een burger van de wereld”.

Toen hij geveild werd zag de Hond in het publiek een rijke man en riep: “Jij daar! Het lijkt erop dat jij een goede baas nodig hebt om je te vertellen wat je moet doen!” De rijke man vond dit zo raar dat hij de Hond als slaaf kocht. Maar in plaats van slaaf maakte hij de Hond de baas van zijn huishouden en mocht hij de kinderen van de rijke man filosofie leren.

Een beroemd verhaal is dat de bekende strijder Alexander de Grote hoorde over de Hond en naar hem op zoek ging. Alexander vond de Hond die helemaal poedelnaakt op de grond lag te genieten van de zon. Alexander was toen de machtigste man op aarde. Hij was bekend als iemand die grote filosofen, grote denkers, bewonderde. Alexander zei tegen de Hond: “Vraag aan me wat je wil en ik zal het je geven.” De Hond antwoordde: “Kun je een stap opzij zetten, want je staat in mijn zon.”

Alexander draaide zich lachend om en liep terug naar zijn soldaten, die dubbel lagen van het lachen. Maar hij zei tegen zijn soldaten dat ze moesten stoppen met lachen. Hij zei: “Was ik niet Alexander geweest, dan zou ik deze man willen zijn.”

Alexander zei dat hij langer met de Hond wilde praten, maar dat hij eerst de wereld moest veroveren. Alexander stierf jaren later in de verre stad Babylon aan koorts. Hij vroeg of zijn handen uit de grafkist mochten bungelen zodat iedereen kon zien dat zelfs de grote Alexander, de machtigste man op aarde, deze wereld verliet met lege handen.

Later in zijn leven snapte Diogenes de Hond wat het mysterieuze Orakel bedoeld had toen ze zei dat hij een slechte naam zou krijgen omdat hij geld zou kapotmaken. Het was niet echt geld dat hij kapot zou maken, maar dat hij de wensen van mensen om steeds meer geld te krijgen kapot zou maken. Het was zijn lot om de mensen te laten twijfelen aan wat ze belangrijk vonden en hen op een hele andere manier naar hun leven te laten kijken. Hij leerde de mensen dat geld je niet gelukkig kan maken. Diogenes was gelukkig. Zelfs helemaal alleen, zonder geld en terwijl mensen hem uitscholden voor een vieze Hond.

 

 

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen