Vrijmetselarij

Vrijmetselarij en huisdieren

Het hebben en verzorgen van huisdieren is een van de meest maçonnieke activiteiten die een vrijmetselaar kan doen. Dit lijkt misschien een opmerkelijke uitspraak. Maar de gedachte achter de uitspraak is dat het hebben van een huisdier een symbiotische relatie is.

Het hebben en verzorgen van een huisdier is een krachtige oefening in altruïsme. Er vindt namelijk geen transactie plaats die materiële winst of ander voordeel oplevert. Het hebben van een huisdier betekent dat je jouw comfort, behoeften en welvaart opoffert voor een ander.

Nu zullen misschien sommige van u denken dat het bezit van een huisdier wel degelijk een transactie is. Immers, wanneer je je huisdier goed en liefdevol behandelt, dan krijg je er onvoorwaardelijke liefde voor terug. Je offert er niet echt iets voor op.

Maar vanuit een puur kapitalistisch perspectief heeft het bezit van een huisdier geen zin. Het vermindert je geld, beperkt je vrijheid en kostbare tijd en levert niets van echte waarde op (vee en kippen zijn immers geen huisdieren). Het is misschien niet zo’n groot offer, maar het is wel een offer. Het is ook geen onvoorwaardelijke liefde als het afhankelijk is van een prestatie.

Het hebben van een huisdier is duur. De zorg voor hen gaat veel verder dan alleen voedsel en onderdak. Van voeding en dagelijkse verzorging tot het bieden van de juiste (en regelmatige) medische zorg kunnen huisdieren geldputten zijn die meestal niet echt iets tastbaars teruggeven.

Krachtige les in liefde

Het verzorgen van een huisdier is een krachtige les in liefde. Het leert de vrijmetselaar om productief te zijn, zichzelf weg te cijferen, prioriteiten te stellen, de tijd te waarderen en hoe om te gaan met verlies.

Op het allerhoogste niveau biedt het hebben van een huisdier het doorbreken van de sluier van het ego en de stoffelijke sfeer om zodoende een ​​glimp op te vangen van het goddelijke.

Het hebben en verzorgen van een huisdier is daarom een praktische invulling van de tweede plicht die elke vrijmetselaar hoort tijdens het rituaal van het Zomer Sint Jan:

De tweede plicht van de Vrijmetselaar is de plicht jegens de medemens. Door te geven wat hij bezit, tracht de Gezel deze plicht na te komen. Aangespoord door het voorbeeld van Johannes de Doper, zal de Gezel zijn taak in de wereld verrichten met voorbijzien van zichzelf, daarbij zijn liefde tot de medemens tot ontplooiing brengend, welke tweedracht, vooroordeel en achterdocht teniet zal doen gaan.

Dat is wanneer we de liefde die de vrijmetselaar dient op te brengen voor de medemens kunnen – en waarschijnlijk moeten – verbreden naar alle medebewoners op onze aarde.

Ouderschap is iets moois, duurzaams en standvastigs creëren en liefdevol verzorgen wat jou hopelijk zal overleven. Een kind kan voor jou zorgen wanneer je dat nodig hebt. Het bezit van een huisdier is tijdelijk en het dier zal je waarschijnlijk niet overleven en zal, normaalgesproken, niet voor je zorgen wanneer je oud bent of hulpbehoevend.

Het bezit van een huisdier kan je tot een beter mens, burger, vriend, echtgenoot en ouder maken. En een belangrijke taak van iedere vrijmetselaar is om beter mens te worden. Hierdoor is het hebben en verzorgen van een huisdier een maçonnieke activiteit.

De vrijmetselarij is meer dan contributie betalen, een toegangskaart van het logegebouw in je portemonnee steken, vaantjes en medailles verzamelen en opdagen voor een wekelijkse lezing met een drankje na afloop.

Het beoefenen van vrijmetselarij bestaat ook uit alle kleine dingen buiten de loge. Neem je contact op met een mede-vrijmetselaar om een ​​biertje met hem/haar te drinken om te zien wat er in zijn of haar leven aan de hand is, en om hem of haar wat hulp en advies te geven?

Neem je de tijd om voor iemand (en dat hoeft niet een andere vrijmetselaar te zijn) een boodschap te doen als hij of zij dat zelf niet kan? Of geef je iets weg wat de ander beter kan gebruiken dan jij? Breng je wat tijd door in rustige contemplatie over waar je staat in het leven en wat voor soort persoon je in de toekomst wil zijn? En werk je daar bij voortduring aan?

Beoefening van de kardinale deugden

Het is dus helemaal niet raar om te beweren dat tijd en geld besteden aan de liefdevolle verzorging van een huisdier een maçonnieke activiteit is. Elke keer dat je de deugden beoefent die de ritualen van de vrijmetselarij inprenten, namelijk die van temperantia, fortitudo, justitia en prudentia, is dat vrijmetselarij.

Bovendien, wanneer je een functie hebt in de loge dan kent je hond, parkiet of kat waarschijnlijk de rituelen beter dan de meeste vrijmetselaars. Je huisdier luistert namelijk vaak heel aandachtig als je de teksten oefent. En soms, wanneer je bijvoorbeeld tijdens het oefenen je verspreekt, dan zie je de teleurgestelde blik in hun ogen. Die blik kan je de motivatie geven om nog meer je best te doen, als vrijmetselaar, maar ook als mens.

 

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen